Wie heeft er gelijk over klimaatverandering?

by

 

(English translation here. Dit artikel is als column verschenen in Milieufocus)

 

Het grote publiek heeft een heel ander beeld van klimaatverandering dan de wetenschappers, en dicht menselijk handelen een veel kleinere rol toe. Hoe kun je als leek het kaf van het koren scheiden in de veelheid aan conflicterende boodschappen die je dagelijks leest en hoort? Een aantal tips.

 

- Door de bomen het bos zien. Vaak worden relatief kleine details aangevoerd alsof die het hele fundament van het klimaatonderzoek onderuit halen. Details zijn belangrijk in onderzoek, maar het totaalbeeld van een onderzoeksveld, zoals klimaatverandering, is meestal niet aan heftige schommelingen onderhevig. Bij het zien van een vogel in de lucht trek je ook niet meteen het bestaan van de zwaartekracht in twijfel.

- Denk in termen van risico en waarschijnlijkheid. Wetenschap biedt geen zekerheid, maar wel gradaties van waarschijnlijkheid. Daarnaar handelen is rationeel; wachten op absolute zekerheid is dat niet. Zeker niet als er potentieel negatieve gevolgen kleven aan het uitstellen van actie. Het is verstandig om vaart te minderen in een sneeuwstorm, ook al weet je niet zeker dat je in een ongeluk zou geraken. Wat zijn de gevolgen als we actie ondernemen om klimaatverandering tegen te gaan, en het blijkt minder erg dan voorspeld? Wat als we geen actie ondernemen en het blijkt erger dan voorspeld? Gelukkig zijn we gewend beslissingen te nemen in de afwezigheid van zekerheid.

- Consensus tussen experts is relevant. Als je een second opinion aanvraagt over je gezondheidsklachten, en die komt overeen met de oorspronkelijke diagnose, neemt je vertrouwen in de juistheid ervan waarschijnlijk toe. Stel nu dat je de interpretaties van duizenden medische professionals over de hele wereld bij elkaar haalt, en dat die tot globaal hetzelfde beeld convergeren. Dat is vergelijkbaar met hoe het IPCC tot haar conclusies komt.

- Wees op je hoede voor komplottheorieën. Hoewel het strikt genomen geen bewijs is, kun je de bestaande consensus alleen terzijde schuiven als zijnde irrelevant, als de professionals allemaal liegen of incompetent zijn.

- Expertise. Niet alle bronnen zijn even geloofwaardig; de deskundigheid speelt een belangrijke rol hierbij. Als je ziek bent ga je naar de dokter; bruggen laten we bouwen door ingenieurs. Het is niet onredelijk om klimaatwetenschappers meer te vertrouwen dan een dokter of een ingenieur als het klimaatverandering betreft. Natuurlijk is dit geen bewijs, maar er is wel een verschil in waarschijnlijkheid dat ze weten waar ze het over hebben.

- Motief. De geloofwaardigheid van een bron hangt ook mede af van de mogelijke motieven om maar één kant van de zaak te laten zien. Die motieven kunnen bijvoorbeeld van economische of politiek-ideologische aard zijn. Welke gevestigde belangen staan er op het spel? Hoe verleidelijk is het om vanuit een wereldbeeld waarin elk overheidsingrijpen wordt verafschuwd, de bewijsvoering geweld aan te doen, als die zou kunnen leiden tot een sterkere roep voor overheidsmaatregelen? En hoe verleidelijk is het om vanuit een wereldbeeld waarin problemen juist het best door de overheid kunnen worden opgelost, een nepprobleem te verzinnen om daartegen maatregelen te verlangen? Is er een gebrek aan potentiële problemen dan, waar de overheid zich op zou kunnen storten? Ideologie kan een belangrijke drijfveer zijn, maar bekijk het wel met gezond verstand.

- Tijdsschalen. Klimaat is gedefinieerd als het gemiddelde weer over 30 jaar (de tijd dat de jaarlijkse variabiliteit ongeveer uitmiddelt). Weer en klimaat worden veelvuldig door elkaar gehaald in niet-wetenschappelijke media (aan beide kanten van het maatschappelijke debat).

- Consistentie. Als iemand beweert dat het klimaat helemaal niet aan het veranderen is, en dat het bovendien aan de zon ligt, moet er een waarschuwingslampje gaan branden.

- Logica. Sommige veel gehoorde argumenten zijn logisch gezien niet correct, en er is geen specialistische kennis nodig om dat te doorzien. Zo wil het feit dat het klimaat in het verre verleden ook aan verandering onderhevig was helemaal niet zeggen dat menselijke activiteit er nu ook niets mee van doen heeft. Een pyromaan kan zichzelf ook niet zomaar vrij pleiten door te wijzen op het feit dat bosbranden altijd al van nature hebben plaatsgevonden.

­

Vanzelfsprekend is deze lijst niet compleet. Idealiter bestudeer je kritisch alle argumenten voor en tegen een bepaalde positie, maar daartoe ontbreekt vaak de nodige tijd of achtergrondkennis. Geen van de tips hierboven vormt een sluitend bewijs voor of tegen door de mens veroorzaakte klimaatverandering. Maar door meerdere aanwijzingen te volgen kan wel het kaf van het koren gescheiden worden in de veelheid aan informatie over een complex onderwerp zoals klimaatverandering.

 

About these ads

Tags: , , ,

4 Responses to “Wie heeft er gelijk over klimaatverandering?”

  1. Heiko Gerhauser Says:

    The two questions being asked in that survey you quote are fine questions. But, it being warmer now than 200 years ago and human influence on climate being significant, says nothing about the appropriate policy response.

    It also says nothing about risks associated with particular policy responses.

    Personally, I think that for policy relevant issues the public has a fair grasp of scientific consensus and much of the discussion really goes about issues that aren’t expertise related anyway.

    The more policy relevant stuff has to do with judgments abouts risks and what is valued highly and what is not, ie we are then talking about issues that are:

    1. Inherently unknowable due to complexity of the world system / world society / environmental system response (Will there be nuclear war in 2050? Will India per capita GDP be ten times present US GDP in 2150 or approximate Zimbabwe? Does it matter for human welbeing if 50% of species become extinct?)

    2. Value judgements (Do I rather have an extra billion people in 2100 and no polar bears? Is it better for Americans today to earn 10% less, if 10 times richer Indians in 2150 can then be made 10% richer still?)

    You will find greater misinformation about specific climate related facts in the general population, but on the general scale questions “How alarmed do I need to be?” and “What level of sacrifice / spending is therefore justified?” I think they sit right where most climate scientists are sitting.

    You know we had a discussion about the Hockey stick and in how far it matters. The thing is you can ask that about a lot of specific questions, say sea level rise or hurricanes. Does a sea level rise of 0.5 m in 2100 rather than of 1 m justify charging 12 Dollars per tonne of CO2 rather than 15 say? Does it mean Germany should speed the phasing out of nuclear plants by another 5 years?

    What I am getting at is that for concrete policy the specifics of a lot of climate related questions do not matter all that much, it’s the summary impact and the relative weighting compared to other considerations, and that just cannot be put in the frame of a simple yes/no scientific question.

    My feeling is that people who are most worried about global warming fear the combined impact of resource depletion, possible wars, water scarcity and environmental degradation. They see a lot of potential damage in the future and a humanity that may be poorer than we are today. They also see little value in much of our current spending, it being wasteful consumerism, and plenty of value in undisturbed nature.

    Technooptimists like me on the other hand put a much greater weight on how spending today is about making humanity richer in the future. They do not see why species we really care about could not just be kept in zoos or reservations, and why most species matter at all. When the view of the future is one of a rich world in 2100 that can afford to pull out CO2 out of the air, if desired, or where we might decide it’s better to just do some geoengineering, or to simply build higher dikes and tinker around with where land is farmed and how intensively it is farmed, and where therefore climate change in a rich future world has no real impact on people, technooptimists will ask why impose great burdens on the poor of today?

  2. Bart Says:

    Heiko,

    You raise some good points. I agree that “for concrete policy the specifics of a lot of climate related questions do not matter all that much”. The uncertainty in climate science is generally in details that have only a minor relevance, if at all, for current policy options. On the other hand, the relative certainty of the big picture of where we’re heading, has clear implications for what society should aim for: Decreasing our GHG emissions to prevent the worst consequences, and adapting to those consequences which occur anyway.

    Climate science can –and should- inform the policy direction (e.g. decreasing GHG emissions as much as possible as quick as possible), but it doesn’t prescribe how to best do so (e.g. relating to specific energy options or socio-economic development paths). Personal values are, as you state, very important in deciding on the latter. As are engineering issues, economics and politics.

    Climate science can also inform the level of risk associated with particular policy responses. Scientists overwhelmingly agree that a business as usual scenario carries great risks for the future climate system and thus for society at large. I don’t share your optimism that no matter how high the risk (or how high the sea level), we will engineer our way out of it. Let’s apply human ingenuity to prevent problems from getting out of control, rather than to deal with the consequences. In that sense, uncertainty about the likelihood of high impact events, such as an eventual multi-meter sea level rise, should invigorate efforts to prevent these from happening, and not lead to a laissez-faire attitude.

    Because the general public has a very different view of the climate problem than scientists do, they likely also have a very different view on how to respond to those problems. Off hand I don’t know of a study to back up that assertion, but I’d be highly surprised if it weren’t the case.

    As for the relation to future generations: By imposing a relatively small economic burden on the people today, we can prevent a much greater burden for the people of tomorrow (see e.g. http://www.realclimateeconomics.org/ or the Stern review). It’s often better to prevent the problem than to treat the symptoms. Sea level rise is a case in point.

    Species extinction tends to have cascading effects on the rest of the ecosystem, and eventually also on human society. Whether we like it or not, we depend on the world around us. I think we should try to avoid causing massive species extinction.

  3. Henri Westland Says:

    It is not the CO2 that heats the atmosphere. It is the earth crust that heats the atmosphere. A well insulated earth crust ( snow and vegetation) keeps the atmosphere cool. A rock or an asphalt road covered with soil or plants stay cool. That is the secret. A completely insulated oceansurface cannot really heat the atmosphere that much. An insulated ocean means 70% less released heat. Snow on the continents will occur. An earthcrust that is not heated by the sun because of snow everywhere will cause total destructing because of an irreversable deepfreeze situation. In simple terms the sun cannot heat anything but air molecules. Snow will not melt because of frosty air situation. If the equator is insulated, this very cold problem is irreversable.

    Strategacally situated insulation islands on the ocean surface, compensate the heat absorption of concrete and asphalt on the continent surface. It will certainly cool the seawater and thus the atmosphere. We can as human beings create any desired temperature by using the earth crust insulation principles.

    Greenhouse gas may catch some heat, the earth crust does certainly have to catch heat first. If the earth crust is not heated by the sun due to insulation the greenhouse gas is not heated. So forget the greenhouse gas theory.

  4. Bart Says:

    Henri,

    If you’re referring to the influence of the surface albedo (reflectivity), then you have a point. I discussed how this could also work in the opposite direction (i.e. warming) here: http://ourchangingclimate.wordpress.com/2009/01/07/tipping_points_melting_ice/

    The observed climate change must have a reason, and changing surface properties over the last century may have played a role, but greenhouse gases are the dominant forcing, especially over the past 30 years.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 127 other followers

%d bloggers like this: